Orthomoleculaire Therapie
Wat is het?
De term 'orthomoleculair' werd voor het eerst gebruikt in 1968, door professor Linus Pauling. Orthos komt uit het Grieks en betekent: juist, recht of gezond, en orthomoleculair staat voor: de moleculen betreffende. In de orthomoleculaire geneeskunde streeft men er dus naar met stoffen te werken die het lichaam zonder schade kan gebruiken en verwerken. Citaat van Linus Pauling
De rol van voeding
In het begin van de 20e eeuw werden steeds meer gebreksziekten ontdekt die genezen konden worden door het toedienen van één vitamine. Een voorbeeld is scheurbuik dat te voorkomen en te genezen bleek met vitamine C. Dat voeding meer invloed heeft dan alleen het voorkomen van de typische gebreksziekten wordt steeds duidelijker vanaf ongeveer 1960.
Sindsdien blijkt uit een groeiend aantal wetenschappelijke onderzoeken dat er wel degelijk een niet te verwaarlozen relatie bestaat tussen voeding en ziekten. Zo is inmiddels duidelijk dat slechte voedingsgewoonten een rol spelen bij het ontstaan van bijvoorbeeld kanker, hart- en vaat ziekten en ouderdomsdiabetes.
Voeding geeft niet genoeg
In de orthomoleculaire behandelwijze staat het streven voorop om met de voeding zoveel mogelijk nodige en nuttige voedingsstoffen binnen te krijgen en zo weinig mogelijk schadelijke stoffen. Helaas is het, ook voor een gezond persoon, bijna onmogelijk om via de voeding optimale hoeveelheden van bepaalde voedingsstoffen te consumeren. Het meest bekende voorbeeld hiervan is wel foliumzuur. Ook reguliere geneeskundigen adviseren nu gezonde vrouwen die zwanger willen worden, extra foliumzuur te nemen om de kans te verkleinen dat hun kind geboren gaat worden met een open ruggetje.
Zowel met het doel ziekten te voorkomen als met het doel ziekten te behandelen, kan het nodig zijn, naast een zo volwaardig mogelijke voeding, extra voedingsstoffen in de vorm van voedingssupplementen in te nemen. Voedingssupplementen zijn in feite tabletten of capsules die een hoog gehalte bevatten van stoffen die in geringere hoeveelheid ook in de voeding voorkomen. Dit kunnen zijn: vitamines, mineralen, aminozuren, essentiële vetzuren of enzymen, maar ook minder bekende groepen van stoffen zoals bijvoorbeeld de bioflavonoïden.
Orthomoleculaire voeding en voedingssupplementen kunnen in het algemeen zonder problemen gebruikt worden naast andere behandelingen zoals regulier geneeskundige behandelingen of bijvoorbeeld homeopathie. Toch kunnen sommige orthomoleculaire middelen en reguliere medicijnen elkaars werking beïnvloeden. Het is daarom van belang dat u mij op de hoogte stelt van het gebruik van medicijnen.
Het testen van deze orthomoleculaire voeding is van groot belang voor het vaststellen van een tekort of overmaat in het lichaam. IJzer of koper hebben wel eens de neiging om zich op te stapelen. Ook kan het zijn dat de stof voldoende binnen komt, maar dat deze versneld wordt uitgescheiden. Of, dat de stof een verbinding aangaat met een andere stof, waardoor er direct 2 stoffen niet meer correct functioneren.
De biochemie van het lichaam is van groot belang voor het gezond en correct functioneren. Hiervoor wordt een flink aantal mineralen getest op aanwezigheid, nadelige verbindingen, opname enzovoorts. Tijdens de correctie wordt bepaald of een supplement nodig is of dat het tekort of de disbalans via de voeding kan worden opgeheven. Met een licht tekort is dit zeker een mogelijkheid, maar over het algemeen constateer ik in eerste instantie meestal flinke tekorten die therapeutische hoeveelheden aanvulling nodig hebben.
Redenen van tekorten kunnen zijn het versneld uitscheiden omdat er een overgevoeligheid zit op de stof. Opnameproblemen in de darmen, maagzuurtekort, teveel zuren in het bloed, enzym of hormoontekorten. Door nauwkeurig na te testen kan e.e.a weer op de rit gezet worden.
